از زمان آینده به صورت کلی برای نشان دادن قصد در زمان آینده یا یک فرض در زمان حال و آینده استفاده می شود.

کاربردها

  • قصدی یا تصمیمی برای آینده

Morgen werde ich die Akten sortieren. (فردا من اسناد را مرتب خواهم کرد.)

  • فرض یا گمانی در رابطه با آینده

Das wirst du nicht an einem Tag schaffen. (تو نخواهی توانست آن را در یک روز تمام کنی.)

  • فرض یا گمانی در رابطه با زمان حال

Sein Büro wird wohl immer noch so chaotisch aussehen. (دفتر او احتمالا همیشه همینقدر آشفته به نظر می رسد.)

ساختار گرامری زمان آینده

برای ساختن زبان آینده به شکل صرف شده از فعل کمکی werden و مصدر فعل اصلی نیاز خواهید داشت. در این زمان فعل اصلی صرف نمی شود. جدول زیر نحوه صرف در این زمان را نشان میدهد.

شخص

حالت صرف شده “werden”

مصدر فعل اصلی

اول شخص مفرد  (ich)

ich werde

gehen
lesen
sehen
gewinnen

دوم شخص مفرد  (du)

du wirst

سوم شخص مفرد (er/sie/es/man)

er wird

اول شخص جمع  (wir)

wir werden

دوم شخص جمع  (ihr)

ihr werdet

سوم شخص جمع/ حالت محترمانه (sie/Sie)

sie werden

نکته: از برخی کلمات مانند wohl (احتمالا)، sicher (حتما)، bestimmt (قطعا) برای تقویت یک فرض استفاده می شود. زمانی که از این کلمات در جمله استفاده می شود، از آنجا که فرض بودن جمله واضح می شود، می توان از زمان حال زیر برای فرض و گمان استفاده کرد. به مثال های زیر توجه کنید:

Es wird wohl schon spät sein. = Es ist wohl schon spät. (احتمالا همین الان هم دیر شده.)

Er wird sicher keine Zeit haben. = Er hat sicher keine Zeit. (او مطمئنا وقتی ندارد.)

Sie wird bestimmt zu Hause sein. = Sie ist bestimmt zu Hause. (او قطعا در خانه است.)

صفحات مرتبط

۷ دیدگاه. نظر بدهید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست