بعد از اصل تطابق آوایی، این قانون نیز بسیار مهم و پراهمیت است. زبان ترکی، زبان پسوندهاست و دانستن این اصول به افراد کمک می‌کند که شکل صحیح پسوند را به انتهای واژه‌ها بچسبانند.

حروف بی‌صدا در زبان ترکی 21 عدد است. این حروف به دو دسته واک‌دار و بی‌واک دسته‌بندی می‌شوند. در جدول زیر می‌توانید این حروف را مشاهده کنید:

b, c, d, g,ğ, j, l, m, n, r, v, y, z

حروف واک‌دار

f, s ,t , k, ç, ş, h, p

حروف بی‌واک

اگر پسوندی که با یکی از حروف d یا c شروع شود، بخواهد به واژه‌ای بچسبد که آخرین حرفش بی‌واک است، d و c به t و  ç تبدیل می‌شود (یعنی به حالت بی‌واک خود تبدیل می‌شوند)، به مثال‌ها توجه کنید تا موضوع روشن‌تر شود:

Kitap + da = kitapta

چون واژه با حرف بی‌واک /p/ ختم شده بود، پسوند da- به ta- تبدیل شد.

اگر پسوندی با حروف صدادار شروع شود و بخواهد به واژه‌ای بچسبد که حرف آخرش یکی از حروف بی‌واک ç, p, k, t باشد، این چهار حروف به حالت واک‌دار خود در می‌آیند و تبدیل به c, b, g/ğ, d می‌شوند، به مثال توجه کنید:

Balik  + a = baliğa (به ماهی)

Cep + i = Cebi (جیب را)

نکته

این قانون استثنائاتی دارد. اکثر واژه‌هایی که کوتاه و یک هجایی هستند هیچ تغییری نمی‌کنند، مانند top (توپ) یا et (گوشت).

 

لینک های مفید

۳ دیدگاه. نظر بدهید

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست